Το Μίγμα

Βγάζοντας τα άιφον από τις καινούργιες αδιάβροχες θήκες μας, φορώντας ακόμα τα γυαλιά καθρέπτες σε ότι χρώμα μπορει να βάλει ο νους ενός κοινού ανθρώπου, γυρίσαμε..
 
Image
 
Γυρίσαμε από τον ήλιο.!
 
Μερικοί καήκαμε, εκεί, στο σημείο της μύτης που σε κάνει να μοιάζεις με κλόουν.
Άλλοι πάλι, ήπιαν ίσα με τρεις νταμιτζάνες ψημένη, αμοργιανή ρακή και ήρθαν στα ίσα τους.
Κάποιοι, πήγαν στο χωριό τους, κάθισαν κάτω απ´ τον μεγάλο πλάτανο, απορρόφησαν ότι σοφία και ηρεμία τους πρόσφεραν οι τοπικοί γέροντες και ζήλεψαν..
 
Πολλοί, ταξίδεψαν μέχρι τα διάσημα κάτασπρα κυκλαδίτικα νησιά μας και παρακολούθησαν με κατάνυξη, εσμό από χρυσοποίκιλτους Ρώσους, Λιβανέζους, Αιγύπτιους, Ιταλούς, Αμερικάνους τουρίστες, με άσπρες κάλτσες και αρχαιοελληνικά σανδάλια, να ορέγονται τις παραλίες και τις ομορφιές της παρολίγον χρεοκωπημένης καλλονής.
 
Δυο τρεις παρέες, εθεάθησαν με τις σκηνές τους και τα τσιγαριλίκια τους στον παραθαλάσσιο πλανήτη Ψ. Δεν μπήκαν σε πολύπλοκες συζητήσεις και φιλοσοφίες. Δεν ασχολήθηκαν με το πόσο έχει η αστακομακαρονάδα και πως θα πάνε στην τάδε παραλία. Γύρισαν πίσω και είχαν ακόμα άμμους στα πόδια τους..
 
Κάποιοι άλλοι, ακούστηκε ότι διάβασαν το κείμενο του Αρανίτση κάπου στην Κρήτη και εξαϋλώθηκαν..
 
Μαζί με όλους αυτούς, πίσω, γύρισαν και αυτοί που περπάτησαν μόνοι τους το φαράγγι χαζεύοντας το κενό από κάτω. Μόνοι τους έκατσαν στο καφενείο, μόνοι τους χάζεψαν και βγάλανε φωτογραφία την θάλασσα , μόνοι τους απόλαυσαν την μοναξιά τους..Μόνοι τους έφυγαν, μόνοι τους γύρισαν. 
 
Όλοι αυτοί οι παραπάνω, γύρισαν να σμίξουν τα χνώτα τους με αυτούς που έμειναν εδώ και δεν πήγαν πουθενά.
Αυτούς, που δεν πήγαν πουθενά γιατί δεν έβγαιναν οικονομικά.
Αυτούς, που δεν πήγαν πουθενά γιατί δεν έβγαιναν ψυχολογικά.
Αυτούς, που έμειναν εδώ γιατί δεν ήθελαν να συναντήσουν τους παραπάνω.
Αυτούς, που έκατσαν στην πόλη και σεργιάνιζαν στα ιδρωμένα από υγρασιά στενά, ψάχνοντας τα φαντάσματα των εαυτών τους.
Αυτούς, που άκουγαν τους ήχους από τα κλιματιστικά και κλείναν τα αυτιά τους.
Αυτούς, που σε περίμεναν να γυρίσεις απ´ το νησί και να σε σφίξουν στην αγκαλιά τους, παράνομα..
 
Όλοι μαζί λοιπόν, οι πάνω και κάτω, βρέθηκαμε πάλι στο ίδιο μέρος. Είδαμε την πανσέληνο πίσω από θολά παράθυρα. Μπλέξαμε τις διαφορετικές αποχρώσεις στο δέρμα μας, τα διαφορετικά σε περιεχόμενο πορτοφόλια μας, τις διαφορετικές καλοκαιρινές αναμνήσεις μας και δημιούργηθηκε ένα καινούργιο μίγμα ξανά..
 
Ο καινούργιος, υπερσύχρονος, περίπου χρεοκωπημένος φθινοπωρινός αστός αυτής της πόλης..
 
 
 
photo: saristra festival 2013
Advertisements

About Carlito

Γράψιμο σε κεντρικά καφέ της πόλης. Παρατηρητής ανθρώπινων σκιών. Διττός, μυθοπλάστης και αιθεροβάμων. View all posts by Carlito

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: