Monthly Archives: October 2011

ο Οδηγός!

« Μπα δεν νομίζω ρε σεις να βγω σήμερα, έχω κατεβάσει το Drive..»   Σάββατο 22 Οκτωβρίου,



Από τα πρώτα 7 λεπτά της ταινίας κατάλαβα ότι κάτι τρέχει..ή εγώ έχω καιρό να δω κάτι αξιόλογο. Αλλά αφού είδα πριν ένα μήνα το καινούργιο του Γούντυ ρε γαμώτο, τι στο διάλο! 
Ανασηκώνομαι, σβήνω τα εναπομείναντα φώτα, ανάβω τσιγάρο, βάζω ότι έχει μείνει από το τανκερέι το προχθεσινό και….


Καταρχάς οι τίτλοι αρχής με ξαγρύπνησαν. Αυτή η αίσθηση των 80’s με την μουσική των Chromatics, τα σβηστά φώτα του δωματίου μου και τον καπνό από το τσιγάρο μου, θύμισε προβολές ταινιών νουάρ σε καταγώγια και τεκέδες άλλης εποχής!


Chromatics – Tick of the clock


Σίγουρα, η πολλή διαφήμιση λόγω βραβείου και ο νούμερο ένα πρωταγωνιστής του Χόλλυγουντ αυτή την περίοδο, που έχει κάψει καρδιές σε όλα τα κοριτσόπουλα και τις μεγαλοκοπέλες ανά την υφήλιο, παραπλάνησε πολύ κόσμο όσον αφορά το ποιόν της ταινίας. Κατά την γνώμη μου είναι μία καθαρά σινεφίλ ταινία!!!!

Μετά από μία ώρα και 38 άντε 40 λεπτά, έβγαλα το πόρισμα ότι  
1ον, καλά έκανα και δεν βγήκα και 
2ον, είναι η καλύτερη ταινία που είδα φέτος! 
Αυτό, το καταλαβαίνω όταν μετά από μια ταινία πιάνω τον εαυτό μου να κοιτάζει την μαύρη οθόνη, εφόσον έχουν τελειώσει οι τίτλοι τέλους και εφόσον έχει τελειώσει και η τελευταία νότα από το σάουντρακ!

Desire – Under your spell


Eίναι καμιά φορά, που οι πρωταγωνιστές είναι ολόκληρη η ταινία. Αυτό που έπαθα πέρυσι με τον “Παλαιστή” το ίδιο έπαθα και φέτος με τον Οδηγό. Οι λέξεις που βγαίνουν από το στόμα του είναι μετρημένες στα δάκτυλα! Τις περισσότερες φορές τον ακούς να λέει “Yeah!”, “No”, “Maybe”, “sure” και διάφορα τέτοια λιγομίλητα, λεκτικά αντικείμενα. Φαντάζομαι ότι το σενάριο που είχε πάρει στα χέρια του πριν τα γυρίσματα θα ήταν μία Α4 μπρος πίσω και τίποτε άλλο!
Κι όμως, ο Γκονταρικός αυτός χαρακτήρας είναι τα πάντα!Το βλέμμα του, σε κάνει να νιώθεις σιγουριά, ηρεμία και ασφάλεια. Κασκαντέρ το πρωί σε διάφορες ταινίες και οδηγός ληστειών το βράδυ, ο Ράιαν Γκόσλιγκ με μια οδοντογλυφίδα για παρέα, πραγματικά είναι το υπόδειγμα του μοναχικού, γοητευτικού οδηγού φορώντας ένα από τα καλύτερα δερμάτινα τζάκετ στην ιστορία του κινηματογράφου και ένα ζευγάρι δερμάτινα γάντια οδήγησης που σε παραπέμπουν σε ινδάλματα του στυλ όπως ο Στιβ Μακουίν και ο Τζέιμς Ντιν.
Στην αρχή όλα καλά, μέχρι που γνωρίζει την Irene (Carey Mulligan), που μένει στο διπλανό διαμέρισμα με τον γιο της. Χωρίς να φιληθούν, χωρίς να κάνουν σεξ, οι δύο αυτοί χαρακτήρες μόνο και μόνο με τα βλέμματά τους και τις κινήσεις τους στο χώρο θα σου θυμίσουν σκηνές από ταινία του Wong kar Wai έχοντας την διάθεση για έρωτα (in the mood for love!) καρφιτσωμένη σαν στίκερ στα πρόσωπά τους! 
Μέχρι την στιγμή που επιστρέφει από την φυλακή ο άντρας της!!
Από κει και πέρα, θα βιώσουμε μία αριστοτεχνικά γυρισμένη γκονταρική με χιτσοκικά στοιχεία ταινία, που θα δικαιολογήσει τις βραβεύσεις του τρομερού Ρεφν! 
Στο τέλος της ταινίας δεν θα ανοίξεις αμέσως τα φώτα. Τουλάχιστον έτσι έκανα εγώ. 
Θα ανάψεις ένα ακόμα τσιγάρο. 
Θα βάλεις ένα ακόμα τανκερέι και υπό τους ήχους του εκπληκτικού kavinsky θα κοιτάς αποχαυνωμένος τους τίτλους τέλους διερωτώμενος για το αν και που αναφέρθηκε το όνομα του πρωταγωνιστή. Πως τον λέγανε στην ταινία. Αν τον φωνάζανε κάπως ρε παιδί μου!
Η απάντηση είναι όχι.
Ήταν απλά ο Οδηγός και εσύ θα αναρωτιέσαι αν σε όλο αυτό ήσουν άξιος συνοδηγός!
Κavinsky – Night Call


SUPANOVA!!

« Θα στρίψετε εκεί που λέει έξοδο για Βελεστίνο θα περάσετε τον Βόλο και 3-4 χωριά και στον Βεργώνη θα με πάρεις τηλέφωνο»!


Κάπως έτσι ξεκινάει η πρώτη χειμωνιάτικη εξόρμηση για μία πεντάδα ατόμων από την Αθήνα..
Η πεντάδα αποτελείτο από τον Λάρι, τον Καρλίτο, την Μόνικα, την Πενένοπε και την Χριστίνα Παππά!!

Εντάξει πλάκα κάνω, δεν ήταν η Χριστίνα Παππά, ήταν η Κέιτ, μία αρχαιολόγος από το Καράκας της Βενεζουέλας, που την είχα γνωρίσει στο Τολέδο το 2004 σε κάτι μαθήματα Καποέιρα και θυμάμαι ότι από την πρώτη στιγμή που την είδα της είπα ότι μοιάζει με μια ελληνίδα ηθοποιό, αλλά μάλλον αυτό δεν της άρεσε και από τότε την πειράζω συνέχεια!

Το Παγασητικό 3ήμερο λοιπόν, ήταν αυτό που λέμε “τα είχε όλα”!
Ξεκινώντας με λουκάνικα και πατάτες στο τζάκι, βαρύ, κρητικό, κόκκινο κρασί, τέλεια μουσική υπόκρουση  και μία πυραυλοκίνητη, αλ ντέντε μακαρονάδα, η συνέχεια δεν μπορούσε να είναι κάτι άλλο εκτός από χορταστικά μεθυστική!



Η τρελό-Πενέλοπε μας έκανε να καταλάβουμε από την αρχή ότι ο καναπές μπροστά στο τζάκι θα ήταν δικός της! Ολοκληρωτικά δικός της, χωρίς παρεξηγήσεις και λάθος εντυπώσεις η Πενέλοπε και ο καναπές μπροστά στο τζάκι θα γίνουν ένα! Ο καναπές μπροστά στο τζάκι και η Πενέλοπε είχαν μια ιδιαίτερη σχέση μετά τις 23.59 κάθε βράδυ! 
Ο μύθος λέει ότι αυτό συμβαίνει στην Πενέλοπε κάθε 5 χρόνια!




Η Κέιτ, με την σειρά της μας έδειξε να καταλάβουμε ότι υπήρχε μία “Παγιδευμένη Ψυχή” μέσα της.. Αγκαλιά με το αγαπημένο της μαξιλάρι, που της είχε αγοράσει ο Έστεφαν, ένας Πορτογάλλος ντράμμερ που είχε γνωρίσει σε μία ανασκαφή στην Σαντορίνη το 2003, η Κέιτ προσπαθούσε όλο το βράδυ να διώξει τα κακά πνεύματα που είχαν εισβάλλει στον  χώρο του σπιτιού! 
Ο μύθος λέει ότι η Κέιτ αλλάζει καθέ τόσο τόπο κατοικίας λόγω των ήχων που ακούει κάποιες φορές στο δωμάτιό της!!!


Όσον αφορά την Μόνικα, οινοπαραγωγός τα τελευταία 9 χρόνια που ζει στην Μπριζ του Βελγίου, είναι παντρεμένη με τον Νώντα, πρώην καπετάνιο τον οποίο τον γνώρισε όταν της έδωσε ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί στο καράβι για Κουφονήσια
Ο μύθος λέει ότι, όπου και να πάει η Μόνικα, πάντα έχει μαζί της λίγο από αυτό το εύγευστο, ξηρό, ηδονικά γλυκόπιοτο κόκκινο κρασί!


Με τέτοια σύνθεση λοιπόν δεν θα μπορούσαμε να αποφύγουμε τα πιώματα, τα ξεβρακώματα, τα φαντάσματα, τους χορούς, τους γρίφους και γενικά δεν γινόταν να αποφύγουμε να περάσουμε τέλεια!!

Και όπως όλα τα όμορφα πράγματα έτσι και αυτό το έχω συνδυάσει με το παρακάτω..

ISIS-SUPANOVA



Γυρνώντας όμως στο αγαπημένο μου παρόλα αυτά Ταραντινικό κέντρο της Αθήνας, ανοίγοντας τον κομπιούτερ μου, βλέπω ότι με περιμένουν κάποια βραβεία!!


Ευχαριστώ μία από τις αγαπημένες μου μπλογκοφίλες την Εlski για το “tell me about your self award”

Οπότε με την σειρά μου κι εγώ πρέπει να πω (7) πράγματα για τον εαυτό μου και μετά να  βραβεύσω και εγώ (15) αγαπημένους μπλογκερς που παρακολουθώ!


(7) πράγματα για τον εαυτό μου

(1). Γεννήθηκα τον Μάη του 82′! Ναι, γιατί; Δεν κατάλαβα!  Τι καλύτερο έχει ο Μάης του 68′;
      Και ναι, είμαι Δίδυμος. Μαλάκας, διπρόσωπος και ψεύτης!

(2). Έχω 3 βαθμούς μυωπίας.

(3). Νομίζω, έχω κλειστοφοβία. 

(4). Έχω τερματίσει όλα τα Σούπερ Μάριο στο Nintendo.

(5). Έχω μεγάλο κόλλημα με τον Αλ Πατσίνο. 

(6). Έχω πάντα ένα βιβλίο στην σάκα που κουβαλάω.

(7). Έχω άλλο ένα μεγάλο κόλλημα με την Ιταλία.




(15) αγαπημένους μπλόγκερς




(4). Vam 33

(5). setty lepida


(6). Mahler


(7). Lali


(8). Ezak


(9). Hφαιστίωνας


(10). Σινεμά, ο Παράδεισος!


(11). Elski


(12). ο φίλος αργύρης


(13). Μ.


(14). ο μικρός Ναυτίλος 


(15). άσωτος υιός






Αυτά λοιπόν… χαιρετίσματα στο μέτωπο, στο βασίλειο της Μεναρκόρης και στα βόρεια παράλια της Βυζίτσας Πηλίου!!





Dub Inc.  ” Tout se qu’ils veulent”



Επίσης από δω και πέρα θα τα λέμε και από εδώ


Kαλά κρασά!!



Α, και μην ξεχνιόμαστε…!!  http://www.xmasclock.com/#.Tp1p0qxwLH4.twitter


Παφλάτζες!

Φτάνουν οι λίστες! Για αυτή την εβδομάδα τουλάχιστον. Τέρμα. Καιρός να ασχοληθούμε με κάτι άλλο. εεεεεε.. 
Να. Για παράδειγμα ας ασχοληθούμε με τον καιρό. Βραχήκατε έτσι δεν είναι? Εγώ το είπα σε μερικούς αλλά δεν με άκουσαν.Τέλος πάντων. 

Να κάνουμε μία ανασκόπηση της εβδομάδας που πέρασε; Την βρήκα ταραντινικά ενδιαφέρουσα!



Λοιπόν, αφού το προηγούμενο Σάββατο έκανα επιτέλους την λίστα με αγαπημένα τραγούδια (μου βγήκε ο κώλος!, δεν ξέρω  γιατί, αλλά μου βγήκε!), πήρα Αργύρη και ανηφορίσαμε στα γνωστά μέρη..Τανκερέι, τεκίλα και καπάκι υποβρύχια και καπάκι τεκίλα και …οκ!
Ξεκινώντας η εβδομάδα είχε διάφορα χρηματοοικονομικά τερτίπια, τα οποία τελευταία δεν με ενδιαφέρουν γιατί έτσι αποφάσισα. Θα ενδιαφερθώ, μόνο όταν πτωχεύσουμε (δεν πρόκειται να πτωχεύσουμε, να το ξέρετε!). Αλλιώς τι να κάνω, να γκρινιάζω σαν όλους; 



Τι; 
Δεν έχω δίκιο; 
Tα παραλέω; 
Είμαι και λίγο μαλάκας; 
Ναι, τώρα που το λέτε ίσως είμαι λίγο απότομος και σταρχιδιστής. ΟΚ. Ας αγχωθώ λοιπόν. 
Ας κάτσω να σκεφτώ την πτώχευση (δεν πρόκειται να πτωχεύσουμε, να το ξέρετε!). Ας κάτσω να ασχολούμαι με αυτά που λέει ο Μπένυ, η Μέρκελ, ο Σαρκοζύ, με αυτά που λένε οι αριστεροί, οι δεξιοί, οι κεντρώοι και οι έξω δεξιά, στην γραμμή του επόπτη πάνω! Ας με πιάσουν τα ψυχολογικά μου και οι δύσπνοιές μου. Mωρ τι λέτε;




Μες την βδομάδα επίσης πέθανε και ο Στιβ Τζομπς. Στο Τwitter έγινε της πουτάνας! Οι μισοί να κλαίνε και οι άλλοι μισοί να χτίζουν ολόκληρες τραγελαφικές επιθεωρησιακές ατάκες που λιποθύμαγες! Εγώ δεν πρόκειται να πάρω μέρος σε ένα επιχειρηματολογικό πόλεμο όσον αφορά το αν έπρεπε να δώσουμε τόση έμφαση στο θάνατό του ή όχι. Απλά όποιον ξανακούσω να λέει “σιγά μωρέ το μαλάκα!” θα του σπάσω την μούρη!




Επίσης, η Εθνική Ελλάδος θέλει μία νίκη ακόμα για να προκριθεί στο επόμενο σήκωσέ το το γαμημένο ΕURO, αφού νίκησε την Κροατία στο Καραισκάκη, με γκολ του Σαμαρά και του Φάνη Γκέκα, ο οποίος με αυτή την κόμη που έχει, σταματάει την εξέλιξη του ελληνικού ποδοσφαίρου. Πραγματικά. 
Επίσης, την ώρα που αρθρογραφώ αυτές τις εν εξελίξει παφλάτζες,  η Εθνική Ελλάδος τελικά προκρίθηκε στο σήκωσέ το το τιμημένο EURO νικώντας τους Κομπιασβίλι- Σουαχίλι-Αντσικίλι με γκολ των Φωτάκη και Άγγελου Χαριστέα (με πλασέ παρακαλώ!).
Στην συνέχεια οι εικόνες και οι ζωντανές συνδέσεις με το σπίτι του Άγγελου Χαριστέα σε συνδυασμό με τις δηλώσεις Καραγκούνη στην φισούνα ξύνωντας τα αχαμνά του, με κάνουν να θέλω βγω στους δρόμους και να φωνάξω ότι είμαι έλληνας!

Αλλάζοντας θέμα, αλλά όχι κ εβδομάδα, έχω να σας πω ότι ΟΛΕΣ οι γκόμενες βρήκαν καινούργιο γκομενάκι του Χόλυγουντ να γουσταρίσουν. Ο Ράιαν Γκόσλιγκ, κάνοντας 5 ταινίες σε ένα χρόνο και μάλιστα αξιοπρεπείς, έχει κάνει ΟΛΕΣ τις κυρίες να αναρωτιούνται για τον ξανθό πρωταγωνιστή κάνοντάς τες επιτέλους, να ξαναμαζευτούν στους σινεμάδες μετά από τις Μπαρδεμικές φαντασιώσεις που τους είχε χαρίσει ο Γούντυ Άλλεν το 2008 με το Vicky, Christina, Barcelona!



Κάπου εκεί ανάμεσα στα παραπάνω, μάθαμε τελικά ότι δεν θα υπάρξει ακόμα iphone5 και θα υπάρξει iphone4s το οποίο θα έχει λέει μία μαδερφάκιν σούπερ εφαρμογή που λέγεται Siris.
Πρόκειται για μια καινοτομία που σημαίνει ότι θα μιλάς στο κινητό και αυτό θα σου απαντάει. Τα tweets που έγιναν στο Twitter για το εν λόγω θέμα είναι μυθικά!



Εεεεε…. Τι άλλο; Το Σάββατο είχε πάλι ποτάκι στα γνωστά μέρη. Λίγο Τανκερέι, λίγο μαρτίνι, λίγο τεκίλα, είχε πρεμιέρα το “Χάρολντ και Μοντ” και θέλω να πάω. 
Και το “Γάλα” θέλω να πάω να δω. Στον σινεμά.
Το “Μεσάνυχτα στο Παρίσι” το έχω κατεβάσει και το έχω δει εδώ και δύο μήνες και έχω κουραστεί με τις διαφημίσεις στα ράδια και στα περιοδικά.
Στο  Twitter έφτασα σήμερα κιόλας τα 1000 Tweets. Έχω κολλήσει. Το ξέρω. Δεν είμαι καλά. Αλλά είναι τρομερά ενδιαφέρον, ΑΜΑ κάποιος στο εξηγήσει. Είναι γρήγορο, έξυπνο, στιγμιαίο, ατακαδόρικο, πουτανιάρικο, σοβαρό, επιστημονικό,… Αυτά..









φτάνει μόνο να σας παραθέσω κάποια από τα “αγαπημένα” μου!







Ταραντινικά Tweets

“Να μπαίνεις στο ζαχαροπλαστείο και να παίρνεις κουλούρια διαίτης. Σα να μπαίνεις σε πορνείο και να ζητάς μια αγκαλιά.”


“Ο καφές και η ζάχαρη δεν τελειώνουν ποτέ μαζί -όπως κι ο άντρας με τη γυναίκα. Καλημέρα.”




“Οι πραγματικοί φίλοι είναι αυτοί με τους οποίους κάνεις ελεύθερα παπάρα απ΄την ίδια χωριάτικη. I rest my case.”


“Αυτός που φτιάχνει το σελοφάν γύρω απ’ τα DVD πρέπει ν’ αρχίσει να κατασκευάζει προφυλακτικά. Δε θα ξαναμείνει καμία έγκυος. Ποτέ.”







Franz Ferdinand – Take me out

Πλέον, θα παραμιλάω και εδώ…!!!!!!