Monthly Archives: April 2011

Οδοιπορικό..!!

Ήρθε η ώρα;
Ναι.
Επιτέλους. Έβαλα το usb stick sστον υπολογιστή και αποφάσισα να το αναρτήσω το αναθεματισμένο post για την “Αιώνια”..!!

Το περίμενα πως και πως. Και τώρα που κοίταγα τις φωτογραφίες ένιωσα σαν να ήμουν πάλι εκεί..Στην ομορφότερη πρωτεύουσα της Ευρώπης κατά την γνώμη μου..!!



Εντάξει, το γέλιο που έπεσε μόλις μας άφησε το shuttle bus έξω από το ξενοδοχείο, δεν περιγράφεται με λόγια. Η κατάσταση του ξενοδοχείου που αντικρίσαμε ήταν λιγάκι απρόσμενη. Πάλι καλά που ήμασταν μόνο άντρες και το ρίξαμε στην πλάκα.Οι ατάκες που έπεσαν κριτικάροντας το Hotel  μυθικές..!!



HOTEL VIRGINIA, VIA MONTEBELLO (LA REPUBLICA)



Η βόλτα ξεκινάει αμέσως, λόγω της κάψας για περιήγηση και φωτογραφίες…


Κατηφορίζουμε την Via Nazionale για να υποδεχτούμε την  κοντινή μας piazza.


PIAZZA LA REPUBLICCA



Oι κρήνες δίνουν και παίρνουν!!





Επόμενη στάση…



PIAZZA VENEZIA, PALAZZO VICTOR EMMANUEL II 


Ο Victor Emmanuel  ο δεύτερος, ήταν ο πρώτος βασιλιάς της Ιταλίας από τότε που η Ιταλία έγινε ανεξάρτητο κράτος..Έγινε βασιλιάς στις 17 Μαρτίου του 1861


Μαντέψτε τι ημερομηνία είχαμε όταν πατήσαμε το πόδι μας στην Ρώμη..


17 Μαρτίου 2011.


 Αν και δεν μου αρέσει αυτή η έκφραση….Τυχαίο; Δεν νομίζω!!




Την μέρα που φτάσαμε λοιπόν στην Ρώμη όλη η πόλη ζούσε σε εορταστικούς ρυθμούς. Συμπληρώνονταν 150 χρόνια από την ανεξαρτησία τους..
Την σημαία της Ιταλίας την έβλεπες μέχρι και στο τελευταίο, ξεχασμένο,γραφικό, αναγεννησιακό σοκάκι της πόλης.

Κόκκινο – Άσπρο – Πράσινο
Κόκκινο – Άσπρο – Πράσινο
Κόκκινο – Άσπρο – Πράσινο..













PALAZZO






Καθώς μπαίνουμε μέσα στο παλάτι το πρώτο που αντικρίζουμε είναι ένα βίντεο αφιέρωμα με την καλύτερη ομάδα εθνικής Ιταλίας που υπήρξε ποτέ..Rossi, Schillacci, Tardelli και δεν σημαζεύεται..!!







Φέτος ανέβηκα και στην ταράτσα..Η θέα είναι μαγική και το μάτι δεν μπορεί να χωρέσει Κολοσσαίο, τρούλους, αρχαίες αγορές και αναγεννησιακές αρχιτεκτονικές.. 




Η Piazza Venezia χρόνια πριν..



Μετά πήγαμε δίπλα στο Καπιτώλιο και αφού έχουμε βγάλει γύρω τις 30 φωτογραφίες σε μία απλή βόλτα, είπαμε να πάμε στα ενδότερα της πόλης πιάνοντας μια από τις κεντρικότερες οδούς την Via del Corso.
Εξοικειωμένος από προηγούμενες βόλτες στην πόλη, η διαδρομή στην Fontana di Trevi γίνεται με κλειστά μάτια..



FONTANA DI TREVI


Eντάξει, στην φωτογραφία δεν φαίνεται, αλλά πραγματικά ήταν λίγο δύσκολο να φτάσεις κοντά στο συντριβάνι να ρίξεις κέρμα. Απίστευτος όχλος σε ένα από τα ωραιότερα συντριβάνια του κόσμου, με αρχιτεκτονικές παραστάσεις του Ποσειδώνα δαμάζοντας διάφορα τέρατα της θάλασσας.

Κάτσαμε και φάγαμε εκεί κοντά (δεν τρελάθηκα!) γιατί το στομάχι ήταν ικανό να μας μιλήσει λατινικά προκειμένου να το γεμίσουμε..

Ύστερα, βολτάραμε στο κέντρο, κοιτάζοντας βιτρίνες και αφού γευτήκαμε μία δυνατή αλλά γλυκιά και σύντομη βροχή, σταματήσαμε στο μελλοντικό μας στέκι..

Σε ένα αγαπημένο μου μαγαζί στην Via Mario del Fiori, μία κάθετη οδό της Condotti, που είχα πάει και πέρυσι και πάντα..



NUMBS, (CAFE, BAR, RESTAURANT)



 Σε ένα μικρό,πλακόστρωτο βεβαίως δρομάκι, βρίσκεται αυτό το μικρό, ερωτεύσιμο cafe, που μπορείς να πιεις καταπληκτικό capuccino, να φας και να πιεις το οτιδήποτε, μόλις δύο βήματα από την Piazza di Spagna
Ήπιαμε τον πρώτο μας capuccino και αφού σχολιάσαμε, γελάσαμε, και ψωνίσαμε από το μαγαζάκι απέναντι, πήραμε τις πληροφορίες που μας έδωσαν για το τι μπορούμε να κάνουμε το βράδυ και είπαμε να ανηφορίσουμε για το δωμάτιο εξαντλημένοι από την κούραση και από την ομορφιά του μέρους..


Σύμφωνα με πληροφορίες από ρωσικά λοκάλια, μέσα στον χώρο της Villa Borghese και συγκεκριμένα στην οδό Via Giampatollo, υπάρχει ένα από τα καλύτερα night club στην Ρώμη.




H Βίλα Μποργκέζε είναι από τα μεγαλύτερα δημόσια πάρκα της Ρώμης. Διαθέτει λίμνες, ναούς, συντριβάνια, αγάλματα και διάφορα μουσεία.
 Η Βίλα Μποργκέζε οικοδομήθηκε από το 1613 ως το 1616 από τον ολλανδό αρχιτέκτονα Γιαν βαν Σαντέν ή Τζιοβάνι Βαζάντσιο, όπως τον μετονόμασαν οι Ιταλοί. 




H βραδινή βόλτα ξεκινάει ανεβαίνοντας την κοσμοπολίτικη Via Veneto για να καταλήξουμε στο τεράστιο πάρκο που μας είπανε ότι βρίσκεται το club BABEL.

Κάτω από το πάρκο λοιπόν, βρεθήκαμε να είμαστε σε μία ουρά 50 ατόμων, να περιμένουμε να μπούμε σε ένα μαγαζί το οποίο χωρίς να το έβλεπες, καταλάβαινες ότι πρόκειται για το καλύτερο της πόλης..
Σαν κλασικοί ελληνάρες βρήκαμε τον τρόπο και μπήκαμε και καθίσαμε μέχρι το πρωί………….Μόνο Hogan..








Ώρα για πετάλι..



Ξενοδοχείο, συζήτηση, τσιγάρο, λιώμα..!!

Καλημέρα!!


Ένας λόγος που περάσαμε φανταστικά στο ταξίδι ήταν ότι αποφασίσαμε να νοικιάσουμε ποδήλατα..!!





Αυτό με το καλαθάκι είναι το δικό μου.!!






Οι βόλτες ξεκινάνε και αρχίζουμε να ξετρυπώνουμε και το παραμικρό γραφικό σοκάκι.
Οι γειτονιές και τα σπίτια που αντικρίζεις είναι λες και βρίσκεσαι σε άλλη εποχή. Μόνο τα αυτοκίνητα και οι μηχανές σε κάνουν να καταλαβαίνεις σε ποιο έτος βρίσκεσαι..!!
Η αίσθηση με το ποδήλατο είναι μυθική και το πιο βασικό είναι ότι ανακαλύπτεις σημεία στην πόλη, που δεν θα τα έβλεπες χωρίς αυτό.



Όπως το παρακάτω cafe του οποίου το όνομα δεν συγκράτησα..
Βρίσκεται σε μια μικρή piazza, με ένα μικρό συντριβανάκι στη μέση και μια εκκλησία απέναντί του, κάπου ανάμεσα στην Piazza Republica και λίγο πριν τον κεντρικό  δρόμο που περνάει μπροστά από την Piazza Venezia..








CAFΕ του οποίου το όνομα δεν συγκράτησα 






Τρομερό cappucino και εκπληκτική ομελέτα ήταν τα βασικά συστατικά των δύο πρωινών που πήραμε στο συγκεκριμένο μαγαζί..


 Η βόλτα ξεκινάει με κατεύθυνση Βατικανό σταματώντας όμως στο Πάνθεον και στο Castel Sant Angelo


Ώρα για πετάλι..






Από ποια ταινία είναι αυτό?..





Μπα!.Όλη η πόλη σου θυμίζει σκηνές από ταινία..




Πριν μιλήσω για το Πάνθεον, συγνώμη αλλά πρέπει να μιλήσω για τον καλύτερο καφέ στη Ρώμη…


Cafe Tazza d’ Oro 


 Δοκιμάστε capuccino con panna, στα όρθια βεβαίως και θα είστε έτοιμοι για τα επόμενα αξιοθέατα.



LA CASA DEL CAFFE




Εκεί δίπλα…



PANTHEON



Το Πάνθεον είναι ναός αφιερωμένος στους Ολύμπιους Θεούς.
Τον ναό ανήγειρε ο Μάρκος Βιψάνιος Αγρίππας, γαμπρός και σύμβουλος του αυτοκράτορα Αυγούστου. Ο ναός έχει υποστεί πολλές αλλαγές και έχει πάρει την σημερινή του μορφή από τον Αδριανό. Το Πάνθεον είναι ένας τεράστιος κυκλικός ναός. Η διάμετρος της αίθουσας αγγίζει τα 43,30 μέτρα και είναι ίση με το μέγιστο ύψος του ναού, έτσι ώστε στο εσωτερικό του να χωράει μια μπάλα με τις διαστάσεις αυτές. Στην πρόσοψη του ναού υπάρχουν 16 κίονες από αιγυπτιακό γρανίτη. Στο επιστύλιο υπάρχει επιγραφή αφιερωμένη στον ιδρυτή του ναού, τον Αγρίππα. Το μεγαλύτερο μέρος του ναού καλύπτεται από χαλκό, ο οποίος αφαιρέθηκε από τον πάπα Ουρβανό VIII και στην συνέχεια δόθηκε στον Μπερνίνι για να τον χρησιμοποιήσει στον ναό του Αγ. Πέτρου στο Βατικανό.


Η μοναδική πηγή φωτός του ναού αυτή η τρύπα..



Κι άλλο ένα κοινό συντριβανάκι..!!





Ώρα για πετάλι..








Επόμενη στάση Castel Sant Angelo




Μαυσωλείο, φυλακή, παπικό καταφύγιο και τραγικό σκηνικό της περίφημης όπερας Τόσκα του Πουτσίνι…Ο Τομ Χανκς έτρεξε στους διαδρόμους του στο “Illuminati”..
Το Castel Sant’ Angelo στέκει σιωπηλό λίγο πιο πέρα από το Βατικανό της Ρώμης, κρατώντας καλά φυλαγμένα μυστικά αιώνων…





Μαυσωλείο του Αδριανού, Castel Sant’ Angelo ή αλλιώς Φρούριο του Αρχαγγέλου. Όπως και να το πει κανείς, το πελώριο αυτό κυκλικό κτήριο, που βρίσκεται στο δρόμο για το Βατικανό, στη δεξιά όχθη του Τίβερη, είναι ένα σπουδαίο μνημείο της «Αιώνιας Πόλης». Λίγοι, όμως, είναι αυτοί που γνωρίζουν τη μακραίωνη ιστορία του. Ο αυτοκράτορας Αδριανός το σχεδίασε το 139 μ.Χ. ως μαυσωλείο γι’ αυτόν και την οικογένειά του, ενώ ο Αυρήλιος τον 3ο αι. μ.Χ. το ενσωμάτωσε στα τείχη που κατασκεύασε για να οχυρώσει την πόλη. Παλαιότερα γνωστό ως Mausoleum of Hadrian, απέκτησε το τωρινό του όνομα το 590 μ.Χ., όταν ο πάπας Γρηγόριος ο Μέγας είδε στην κορυφή του μια οπτασία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, το άγαλμα του οποίου -κατόπιν τούτου- τοποθέτησε εκεί ψηλά. Για περισσότερα από χίλια χρόνια το κάστρο αποτελούσε καταφύγιο για τους πάπες, οι οποίοι προσέφευγαν εκεί μέσω μυστικών διαδρόμων από το ανάκτορο του Βατικανού, σε περιόδους κρίσης. Σταθμός στην ιστορία του θεωρείται, ωστόσο, η χρονολογία 1527, όταν αντιστάθηκε σε πολιορκία στη διάρκεια της λεηλασίας της Ρώμης. Στα χρόνια που ακολούθησαν τμήματά του χρησιμοποιήθηκαν ως στρατώνες και φυλακές. Ήταν τέτοια η «σκοτεινή» και μυστηριώδης αύρα που απέπνεε το επιβλητικό αυτό κτίσμα, που ο Πουτσίνι το επέλεξε ως σκηνικό για την αυτοκτονία της ηρωίδας του, Τόσκα, στην ομώνυμη διάσημη όπερά του. Σήμερα, από τα υγρά κελιά που βρίσκονται στα χαμηλότερα επίπεδα μέχρι τα θαυμάσια διαμερίσματα των παπών και τα δωμάτια με τις ψευδαισθητικές τοιχογραφίες πιο ψηλά, ένα μουσείο 58 αιθουσών..!!






 Αρχάγγελος..


Η θέα δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις και επικολλημένα jpg. Πρέπει να είσαι εκεί.
Κάστρα, Τίβερης, Αγ. Πέτρος, τρούλοι και γενικά μία ατμόσφαιρα που σε κάνει να νιώθεις ξεχασμένος σε άλλο αιώνα..










Γενικά, όλη η Ρώμη σου βγάζει ένα μυστικιστικό συναίσθημα αφού τα παράξενα και κρυπτογραφικά σύμβολα δίνουν το παρών πάντού.. 





Η Ρώμη είναι μία πόλη που σε γεμίζει μυστήριο και 
ενδιαφέρον..!!!!!

Σε ανατριχιάζει.!!





Ώρα για πετάλι…






Πέρυσι ο ξεναγός μέσα στο λεωφορείο μας έλεγε λίγο πριν μπούμε στο Βατικανό αντικρίζοντας τα τείχη του…

“Δώστε προσοχή σε αυτό που θα σας πω..”


“Σε λίγα λεπτά θα βρεθείτε σε μια άλλη χώρα,  σ’ ένα άλλο πολίτευμα, με ένα άλλο νόμισμα, με μία άλλη σημαία, διαφορετική από της Ιταλίας…”

” Σε λίγα λεπτά forget about Italy..We are goimg to another country..You dont need passsport or anything else..Have a nice journey….!!

Aυτά τα ολίγα για το τι εστί Βατικανό.





VATICAN


Το Πατριαρχειο Ρωμης ανακυρηχθηκε ανεξαρτητο κρατος το 1929. Από τότε ονομάζεται πολη του Βατικανου. 

Φέρει δική του σημαία μέ χρώματα μισή κίτρινη και μισή άσπρη.  Έχει σύνταγμα διακυβερνήσεως,υπουργεία, τύπου και πληροφοριών, εξωτερικών, εσωτερικών καί γραφείο πρωθυπουργού.

Όλες οι θεωρίες συνωμοσίας που έχουν αναπτυχθεί γύρω από το Βατικανό έχουν σχέση και με την μεγάλη οικονομική δύναμή του. Ο Πάπας είναι ο αρχηγός ενός πάμπλουτου κράτους δεν αμφισβητείται. Από το Βατικανό διακινούνται από αυτό 18.000.000 δολάρια ετησίως . 

Έχει καταγραφεί ότι εντός του Βατικανού βρίσκονται 18.000 έργα τέχνης ανεκτίμητης αξίας. Λειτουργεί επίσημος ένας τηλεοπτικός δορυφορικός σταθμός του Βατικανού παγκόσμιας εμβέλειας. Επίσης εφτά ραδιοφωνικοί σταθμοί (τρεις που εκπέμπουν παγκοσμίως στα βραχέα, και τέσσερις που εκπέμπουν στα FM σε όλη την Ιταλία). Ένας εκδοτικός οίκος, στο καταστατικό του οποίου αναφέρεται ότι σκοπός της ίδρυσής του είναι η παραγωγή και η εκμετάλλευση μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μια εταιρεία παραγωγής CD. Πολυτελή κτίρια στις πιο ακριβές περιοχές της κάθε ευρωπαϊκής πόλης που στεγάζουν τις πρεσβείες του Βατικανού. 2.043.000 δολάρια δόθηκαν μέσα σε μια χρονιά μόνο για φιλανθρωπικούς λόγους μέσα από τον προσωπικό λογαριασμό του Πάπα στην Τράπεζα του Βατικανού. Οι εισφορές διατέθηκαν σε μετρητά με απευθείας εμβάσματα και στο νόμισμα του κάθε κράτους για το οποίο προορίζονταν.

Το Βατικανό (αν και είναι ένα κράτος έκτασης μόλις μισού τετραγωνικού χιλιόμετρου που περιλαμβάνει 13 κτίρια) έχει στην ιδιοκτησία του 1.700 διαμερίσματα στη Ρώμη που ενοικιάζονται όλα. Τα δικαιώματα για το βιβλίο, το CD και το θεατρικό έργο που έχει γράψει ο ίδιος ο Ποντίφικας ανέρχονται σε εφταψήφια νούμερα, σε δολάρια.

Τα έσοδα του κρατιδίου (που εισάγει ηλεκτρικό ρεύμα, νερό και… τηλεφωνικές γραμμές από την Ιταλία) ανέρχονται σε 209,6 εκατομμύρια δολάρια, περίπου 80 δις. (στοιχεία του 1997. Από αυτά ένα ποσοστό 20% προέρχεται από δωρεές και εισφορές πιστών απ’ όλο τον κόσμο. Ένα 4% (περίπου) από κληρονομιές. Οι διαχειριστές αυτών των κληρονομιών εγγράφουν μάλιστα σημαντικότατες υποθήκες για την περαιτέρω ιεραρχική τους ανέλιξη στα άδυτα του Βατικανού. Τα υπόλοιπα ποσά προέρχονται από πωλήσεις βιβλίων. Ένα σημαντικό κονδύλιο προέρχεται ακόμα και από τα γραμματόσημα που τον απεικονίζουν. 7.000.000 αντίτυπα του ίδιου γραμματοσήμου πωλήθηκαν μέσα σε ένα μόλις μήνα τον περασμένο χρόνο σε όλο τον κόσμο. Οι καταθέσεις σε ράβδους χρυσού ήταν τόσο πολλές ώστε όταν το 1988 λόγω ανεπιτυχών επενδύσεων είχαν χαθεί 3 εκατομμύρια δολάρια, οι υπεύθυνοι δεν ενοχλήθηκαν. Το ποσό θεωρήθηκε αμελητέο.

Όσο για τα έξοδα; 800.000 δολάρια κοστίζει, κατά μέσο όρο, καθένα από τα πολυάριθμα ταξίδια του Ιωάννη Παύλου Β’ (ο οποίος είναι ο πλέον πολυταξιδεμένος Πάπας, αφού έχει υπολογιστεί ότι έχει κάνει σε χιλιόμετρα 26 φορές τον γύρο του κόσμου). Στο κράτος αυτό (η άμυνα του οποίου είναι ευθύνη του ιταλικού στρατού ενώ στην είσοδό του υπάρχει Ελβετική Φρουρά) πωλούνται τσιγάρα, βενζίνη και αρώματα χωρίς τέλη. Το κράτος έχει δική του σημαία και δικό του νόμισμα.

Το οικονομικό καθεστώς του Βατικανού διαπνέεται από πλήρη μυστικότητα. Αναζητώντας κανείς την οικονομική ταυτότητα του Βατικανού στους μεγαλύτερους άτλαντες παγκοσμίως και στις πιο φημισμένες εγκυκλοπαίδειες, τη μόνη οικονομική σταθερά που θα βρει είναι το νόμισμά του: τη λίρα Βατικανού. Από εκεί και έπειτα… «Δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο που να διέπει τη νομική οργάνωση και τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος του Βατικανού» αναφέρεται στην ιστοσελίδα της γαλλικής εγκυκλοπαίδειας Larrouse. «Από άκρα μυστικότητα» αναφέρει επίσης το ίδιο site «καλύπτονται τα έξοδα της τόσο πολυτελούς διαχείρισης της περιουσίας, τα κονδύλια που προβλέπονται αλλά και το ύψος των μισθών του Βατικανού, και ο μισθός του Πάπα. Οι επενδύσεις κεφαλαίου γίνονται χωρίς περιορισμούς. Δεν υπάρχουν φόροι εισοδήματος, δεν κατατίθενται, φυσικά, φορολογικές δηλώσεις από τους πολίτες αυτού του κράτους και δεν υπάρχουν περιορισμοί στην εισαγωγή και εξαγωγή κεφαλαίου». 






Γι αυτό και κάποιοι πρέπει να το φυλάνε..



EΛΒΕΤΙΚΗ ΦΡΟΥΡΑ



ΑΓ. ΠΕΤΡΟΣ



Η εσωτερική επιφάνεια της 211,5 μακριάς και 132,5 ψηλής βασιλικής καταλαμβάνει μία συνολική έκταση 15.160 m² και μπορεί να χωρέσει άνετα 60.000 άτομα. Το εγκάρσιο κλίτος κατέχει ένα πλάτος 138 μέτρων. Ο χρόνος ανέγερσης ξεπέρασε τα 
120 χρόνια

Δεν μπορείς να μιλήσεις και να περιγράψεις το δέος που σε πιάνει για την μεγαλύτερη εκκλησία χριστιανισμού στον κόσμο.!!





Ώρα για πετάλι…!!!



Κατά μήκος του Τίβερη η βόλτα είναι μαγική..

Στρίβουμε δεξιά βρισκόμαστε στην αγαπημένη μου piazza. Κατά 
πολλούς μια από τις ωραιότερες πλατείες της Ευρώπης….!!!





PIAZZA NAVONA


 Η πλατεία είναι χτισμένη στο πρώην στάδιο του Δομιτιανού, που χτίστηκε από τον αυτοκράτορα Δομιτιανό το 86 μ.Χ. Εξ ου και η μεγάλη, με ωοειδές σχήμα πλατεία. Το γήπεδο, το οποίο είχε ένα μεγαλύτερο χώρο για αγωνίσματα από το Κολοσσαίο χρησιμοποιήθηκε κυρίως για φεστιβάλ και αθλητικές εκδηλώσεις. Το στάδιο ήταν γνωστό ως «Circus Agonalis» (ο στίβος του ανταγωνισμού). Πιστεύεται ότι η επωνυμία άλλαξε με την πάροδο του χρόνου από «in agone» σε «navone» και τελικά σε Navona.



Πίσω από την Piazza Navona λοιπόν, υπάρχει ένα καταπληκτικό καφέ ονόματι caffee della pace




CAFFE DELLA PACE (Via della Pace 3 – 7)


Ύστερα φάγαμε στην ίδια οδό, λίγο πριν βγεις στην πλατεία στο 
τελευταίο μαγαζί του οποίου ξεχνάω το όνομά του..
Η σερβιτόρα ήταν ελληνίδα από την Θεσσαλονίκη πολύ 
ευχάριστη, δίνοντάς μας tips για την συνέχεια..



Ώρα για πετάλι..





Βράδιασε και η διαδρομή του γυρισμού ήταν εξαντλητική. Η στάση στην βραδινή Piazza Venezia ήταν αναγκαστική και ταυτόχρονα μαγική. 




VENEZIA AT NIGHT



VENEZIA MOON




Ξενοδοχείο, μπάνιο, ατάκες, γέλιο, σίμο, μαρτίνι ροζάτο και πάλι έξω.





Ώρα για πετάλι…


Για ακόμη μία φορά στο στέκι μας (Νunbs cafe- restaurant,) για μπουκάλι κρασί και ποικιλία τυριών..
Tην ετικέτα του κρασιού την βγάλαμε και οι τρεις φωτογραφία για να την βρούμε στην Αθήνα. Ήταν μέλι!!!



Montepulciano d’ Abruzzo



Σκοπός μας ήταν να μην το συνεχίσουμε γιατί ήμασταν ψόφιοι, αλλά ένεκα του οίνου, κάναμε μερικές πεταλιές ακόμα και κατευθυνθήκαμε στην ίδια οδό, για να βρούμε την discoteca GILDA που μας είχαν πει ότι αξίζει.

Το σκηνικό που εκτυλίχθηκε και το γέλιο – κλάμα που έπεσε καθώς δέναμε τα ποδήλατά μας μπροστά στη μούρη του Νεάντερταλ πορτιέρη, έξω από την discoteca, πρέπει να ήταν η 
ωραιότερη στιγμή της εκδρομής..!!




DISCOTECA GILDA (Via Mario de Fiori 97)



Ώρα για πετάλι…

Ξενοδοχείο, γέλιο, ατάκες, σχολιασμοί, ιταλικό Dancing with the stars με Panucci, ύπνος…

Καλημέρα..!!

Καφές στο στέκι μας (του οποίου το όνομα δεν θυμάμαι), ομελέτα, capuccino, παρά τρίχα Campari, έτοιμοι για Κολοσσαίο..



COLOSSEUM


 Φέτος είχαν πει θα ξεκινούσαν αναστηλωτικά έργα, τα έξοδα των οποίων υπολογίζονται στα 25 εκατομμύρια ευρώ και αναμένονται να διαρκέσουν δύομισι χρόνια. Την αποκατάσταση του μνημείου δήλωσε ότι θα χρηματοδοτήσει ο ιδρυτής της φίρμας Tod’s, που κατασκευάζει δερμάτινα παπούτσια και τσάντες, Ντιέγκο Ντελά Βάλε.



Εγώ δεν είδα τίποτα!

Δεν ξέρω τι φταίει με το Κολοσσαίο.Μου αρέσει να το βλέπω αλλά…..OK. Αυτά. Εντάξει. Φτάνει. Μπορεί. Μάλλον. Ίσως. Κάποτε. Θα δούμε..Η Ακρόπολη καλύτερη!! 

Άσε που είχε και Μαραθώνιο σε όλη τη Ρώμη και ήταν κλειστοί πολλοί δρόμοι..





Τα πετάλια είχαν πάρει φωτιά..!!

Σαν Χειμωνέτοι γυρίσαμε με τα ποδήλατα όλο το κέντρο καταλήγοντας στην Piazza di Spagna για μπύρα και panini στα ιστορικά σκαλιά..




PIAZZA DI SPAGNA

(SCALINATA)


 Πρόκειται για μια μεγαλοπρεπή σκάλα που συνδέει την Πιάτσα ντι Σπάνια με ένα πλάτωμα μπροστά στην πρόσοψη της γαλλικής εκκλησίας Τρινιτά ντέι Μόντι.
Η σκάλα συνδυάζει τόσο ευθεία τμήματα όσο και καμπύλες και έχει μια θεατρική αίσθηση. Έχει συνολικά 135-138 σκαλιά
. Στην κορυφή της δεσπόζει η Τρινιτά ντέι Μόντι με τα δίδυμα καμπαναριά της, ενώ στη βάση υπάρχει μια χαμηλή κρήνη από τον Πιέτρο Μπερνίνι και το γιό του Τζιαν Λορέντσο, γνωστή σαν Κρήνη του Σαπιοκάραβου.



Ανά χείρας τα ποδήλατα και βόλτες στην Condotti.

Μερικές φωτογραφίες για να πάρουμε και καμιά ιδέα για τη δουλειά μας. Όχι τίποτα αξιόλογο. Η Ρώμη δεν είναι Μιλάνο.












Τον τελευταίο μας capuccino ήταν μοιραίο να τον πιούμε στο στέκι μας.!!



Numbs cafe.








Κάτι γκράφιτι εκεί παρακάτω τα λένε όλα…!!! 






Α και κάτι τελευταίο..Νομίζω πως του χρόνου θα την αγοράσω..
Τι λέτε; Δεν μου πάει;











Αυτά λοιπόν. Arrivederci.






JARED EVAN – I’ M IN LOVE WITH YOU

Καληνύχτα..!!


Καλό Σ/Κ..!!


Culture of Fear..!!!

Από τις λίγες φορές που έχει παίξει ένα album τόσο πολύ στο αμάξι μου, στο σπίτι μου, στην δουλειά, σε σπίτια φίλων, σε διακοπές, στο κινητά, στα Mp3, στα κάμπιγκ…..



Μιλάω για το Richest Man in Babylon..

ή για το γαμάτο Cosmic Game;…

όχι ρε συ, λέω για το τελευταίο το Radio Retaliation που έχουμε κάνει  με τον Χρηστάρα στο μαγαζί τα χειρότερα και στην συναυλία τους πέρυσι χοροπηδάγαμε σαν τους ζουλού στο Sound the Alarm..!!


Tελοσπάντων, το θέμα είναι ότι σε 2 μήνες το πολύ, βγάζουν καινούργιο album  τα παιδιά και είναι κάτι το οποίο πραγματικά το περιμέναμε έναν χρόνο..!!
Το καινούργιο τους album λέγεται Culture Of Fear, δηλαδή η κουλτούρα του φόβου αυτολεξεί, δηλαδή είναι αυτός ο όρος, που χρησιμοποιείται από διάφορους, για να περιγράψει αυτό το φόβο, που  δημιουργούν στην κοινωνία κάποιοι, με σκοπό να πετύχουν κάτι..

Είναι αυτό που μπορεί να έχετε ακούσει, διαβάσει, φανταστεί κάποια στιγμή και από μόνοι σας..
Ότι κάποιοι προσπαθούν να μας τρομοκρατούν και να μας κρατούν διαρκώς φοβισμένους, έτσι ώστε να μας ελέγχουν…

Σίγουρα ο τίτλος που χρησιμοποιούν και αυτή τη φορά δεν είναι τυχαίος..
Πολιτικά μηνύματα και μηνύματα ειρήνης και αγάπης περνάνε έτσι και αλλιώς πάντα σε όλα τα τραγούδια τους..




Nα, και έτσι μια πολύ μικρή γεύση..

Ήδη έχω βρει τα αγαπημένα μου..


THIEVERY CORP. CULTURE OF FEAR 
Καλό Πάσχα είπαμε..?

Καλά γαμήσα είπαμε..?

Καλή Ανάσταση..?

Καλά κρασά..?


Μπαρ Φλωμπέρ..!!




Ήμουν από κάτω της και την εξερευνούσα. Η γλώσσα παίδευε το αντίπαλο δέρμα, το στριφογύριζε, το άλειφε με τη θερμή της λίπανση. 
Το μυαλό όμως δεν ήταν εκεί. 
Οι σκέψεις έτρεχαν μακριά, αλλού.
Κάποια στιγμή το βλέμμα μου έπεσε στον απέναντι τοίχο. Ήταν ο τοίχος μου, το όριο του δωματίου μου. Τρία κεριά έκαιγαν στο ασημένιο κηροπήγιο. Το φως τους κόκκινο, πλημμύριζε το χώρο. 


Χανόμουν στη θερμή ανταύγεια.
Ξανακοίταξα μπροστά. 
Τώρα σκοτάδι και στο βάθος αμυδρό ένα φως.
Προχώρησα. 
Μια πέτρινη πύλη έφραζε την είσοδο.
Είπα το σύνθημα. 
Μια ρωγμή άνοιξε την πέτρα στην μέση.
Σιγανή βροχή.
Προχώρησα κι άλλο.
Βλάστηση, βουνοκορφές, ένα ρυάκι να κελαρύζει.
Όμως η φύση σαν να’ χε σβήσει. Όλα μαύρα, κατασκότεινα, και μόνο στο βάθος αμυδρό ένα φως, μια ασημένια χαραμάδα στο κατάμαυρο δάσος.


” Έλα έτσι…”, “Εκεί…” την άκουσα να λέει. 


Σαν να μου έδιναν οδηγίες από μεγάφωνο, το μυαλό μου ήταν εντελώς αποσπασμένο από τα τεκταινόμενα, το σώμα μου λειτουργούσε μόνο του, μηχανικά. Θυμήθηκα παλιά, σε παρόμοιες στιγμές, σκεφτόμουν καταστάσεις που εμπεριείχαν ένα ρυθμό, μια μαθηματική ακολουθία για να κρατιέμαι στο ερωτικό κυματισμό. Μια καλή μέθοδος ώστε να καταφέρνω να είναι παρών απών χωρίς να παραμελώ την παρτενέρ μου. Γιατί όσο κι αν φαίνεται περίεργο, αυτή η απόσταση φαίνεται πως λειτουργούσε ευεργετικά.


“Ναι, ναι, Γιάννη, ναι….”, την άκουσα πάλι να φωνάζει όλο και πιο έντονα, ώσπου λύθηκαν οι αρμοί της και ξέσπασε, προσφέροντας τον έρωτά της ακατάσχετο. 
Πήρα βαθιά εισπνοή. 
Το δωμάτιο ανέδιδε μια μυρωδιά κλεισούρας. Σαν ένα ληθαργικό αέριο να διέφευγε από τις χαραμάδες του σοβά και με τύλιγε.
 Όταν βεβαιώθηκα πως η σεμνή τελετή είχε – από την πλευρά της τουλάχιστον – λήξει, τραβήχτηκα στο πλάι. Πήγα να ανακαθίσω στο κρεβάτι και εκείνη, νομίζοντας ότι θα σηκωνόμουν, έσπευσε να με αγκαλιάσει.


” Γιάννη…Πόσο όμορφα ήταν. Πόσο διαφορετικά! Σήμερα ήταν όπως πάντα το ήθελα. Ήταν..ήταν σωστό”

“Μπαρ Φλωμπέρ” Αλέξης Σταμάτης. Εκδόσεις Κέδρος





Γυρνώντας σπίτι, περίμενα πως και πως να ανοίξω πάλι το βιβλίο του Αλέξη Σταμάτη και να συνεχίσω να ταξιδεύω με το απίστευτα εύγλωττο, συναρπαστικό, συνεπές γράψιμό του.

Δυστυχώς είναι το πρώτο βιβλίο του συγκεκριμένου και δεν ξέρω πως να δικαιολογήσω αυτό το λάθος μου. Είμαι απαράδεκτος.
Τρομερά αφηγηματικά τεχνάσματα και μια τρομερή ροή φράσεων και περιγραφών που δεν σε αφήνει λεπτό..

Κάπου διάβασα ότι μερικοί θεωρούν πως η γραφή του έχει ξεπεράσει αυτή των – όπουλων (Ραπτόπουλος, Τατσόπουλος, Θεοδωρόπουλο).

Δεν ξέρω, πάντως εγώ νομίζω πως βρήκα τον καινούργιο μου Κωνσταντίνο Τζούμα (μιας και έχει πει πως δεν θα ξαναγράψει, μάλλον) και τον νέο μου Λένο Χρηστίδη μέχρι αυτός να ξαναβγάλει κάτι..


Με το παραπάνω απόσπασμα ξεκινάει το βιβλίο.. Φανταστείτε συνέχεια..!!






Ναι. Πολλή όρεξη σήμερα. Παρ’ ότι κουρασμένος από τα χθεσινά μας τερτίπια, ξύπνησα σήμερα παραλιακά, περιπλανήθηκα λίγο κι εγώ σε βλαστήσεις, βουνοκορφές και ρυάκια στην περιοχή Μάκα Πάκα, και κατηφόρισα, όπως και η μισή Αθήνα, για καφεδάκι προς τον Φλοίσβο για μια τύπου reunion συνάντηση με φίλους από την Σχολή και θυμηθήκαμε λίγο τα παλιά..


Και επειδή είπαμε έχουμε όρεξη, ποστάρω ακόμα μία φορά ένα video που πολύ απλά έχω πραγματικά σπάσει κάθε ρεκόρ προβολών στο You Tube.





Για ακόμα μία φορά…………..



Morissey – There is A light that never goes out (live)


Καλή εβδομάδα..!!

Καλά να πάνε όλα ..!!

Καλές αναγνωσεις..!!


Welcome back..!!!

Charles Bradley – The World (Is Going Up In Flames) 
“This world is going up in flames

and nobody 

wanna take the blame 

don’t tell me 

how to live my life

when you

never felt the pain”





Ας αλλάξω θέμα..



ΕΔΩ 
σε αυτή την ανάρτηση πέρυσι το καλοκαίρι είχα αναφερθεί σε μια από τις ωραιότερες διαφημίσεις ever.!!









Φέτος…πόσο θα ήθελα να γύρναγα από ταξίδι εκείνη την ώρα..






Μουσικά όργανα δεν υπάρχουν στο spot..!!!





T- MOBILE welcome back commercial 

Tα τραγούδια που ακούγονται με την σειρά …!!!





1. Mel Tormé – Comin’ Home Baby
2. Mark Morrison – Return of the Mack
3. Iggy Pop – The Passenger
4. Thin Lizzy – Boys are Back In Town
5. Kaiser Chiefs – Oh My God
6. George Michael & Aretha Franklin – I Knew You Were Waiting (For Me)
7. Peters And Lee – Welcome Home



Καλό Πάσχα..!!

Καλό τέννις..!!

Καλό μήνα..!!


Πόσα διόδια έχουμε χαρά μου;

Ποοοόσααα;;





Σήμερα λέω να ξεκινήσω με track το οποίο άκουσα σήμερα πρώτη φορά και  πληροφορήθηκα ότι παίχτηκε χτες στο live του Grammatik στο Fuzz στην αρχή πριν βγει και είναι πολύ καλό και έχει τρομερά λόγια (πάλι καλά που βρήκα τα lyrics)! και είναι πολύ καλή αυτή η Γαλλίδα. Μάλλον. Δεν ξέρω. Μπορεί. Θα την ακούσω και θα σας πω σε επόμενα post.
Tελοσπάντων, αυτά..!!



Kenny Arkana – Victoria



Kαι μιας και σήμερα στη δουλειά μας είχε πιάσει μια μαλακία για τα οικονομικο-πολιτικοζητήματα. Ξέρετε.. ποιος έφαγε τι, από ποιον, και γιατί.. και αφού επεκταθήκαμε (όπως πάντα) πάαααρα πολύ και αφού μας προβλημάτισε το θέμα με τη αξία του χρυσού σε τέτοιες κρίσεις και αν αξίζει να πάρεις χρυσό να έχεις σε περίπτωση κατάρρευσης του οικονομικού συστήματος παγκοσμίως και αφού καταλήξαμε για ακόμη μία φορά (βλακωδώς) στο ότι όποιος έχει γη και κτήματα είναι ο καλύτερος γιατί θα φυτεύει μαρούλια και πατάτες και δεν θα πεινάσει….
Είπα και εγώ να παραθέσω καποιους λόγους που πρέπει να χαμογελάμε αυτήν την εποχή..!!


ΚΑΠΟΙΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ


 Όταν λέω για αύξηση στο αφεντικό μου δε με αγριοκοιτάζει αλλά πεθαίνει στα γέλια.


Πολλοί φίλοι μου μετανάστευσαν για καλύτερο μέλλον, και έτσι θα έχω extra προορισμούς διακοπών στο εξωτερικό. 



Η τιμή της  βενζίνης είναι απλησίαστη, και κινώ λιγότερο το αμάξι (και από βδομάδα θα πάρω το ποδήλατο) και αυτό σημαίνει ότι θα το έχω για περισσότερα χρόνια (το αμάξι), και κάνω καλό στην καρδιά μου. Άσε που όταν πάμε για μπάνιο το καλοκαίρι θα τσοντάρουν πια όλοι για βενζίνη ενώ παλιά κάναν τον κινέζο.


Τα καφενεία έχουν γεμίσει άνεργους επιστήμονες με 2 μεταπτυχιακά. Πλέον πας για ουζάκι και αντί για μπάλα συζητάς για μαύρες τρύπες .



Οι σερβιτόροι άρχισαν να λένε πάλι ευχαριστώ όσα λίγα και να είναι τα τιπς που τους δίνουν.

Επιπλέον για τις κοπέλες, είσαι σίγουρος πια 100% ότι δε σε θέλει για τα λεφτά σου.


Ο κουλουρτζής έξω από τα μπουζούκια έχει πιο πολλή δουλειά από τη λουλουδού μέσα στα μπουζούκια.

Το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο, και έτσι θα μπει λίγη περιπέτεια στη ζωή μας.

Πλέον μπορώ να έχω κατάθλιψη ελεύθερα. Παλιά μου τα είχαν πρήξει όλοι ‘Τι σου λείπει ρε? Τη δουλειά σου την έχεις, το αμαξάκι σου, τι άλλο θες?’

Στο σούπερ μάρκετ σπάνια περιμένεις πια τον μπροστά να χτυπήσει 2 καρότσια ψώνια, και αν πέσεις σε τέτοιον, του λες να σε καλέσει και σένα στο πάρτυ. Μ’αρέσει που βλέπω αυτούς που αποταμιεύαν τόσα χρόνια, να χάνουν τα λεφτά τους, γιατί νιώθω καλύτερα που εγώ τα χάλαγα πάντα μέχρι τελευταίο ευρώ και τώρα από ‘σπάταλος’ έγινα ‘προνοητικός’ γιατί τουλάχιστον πρόλαβα και τα χάρηκα.

Μ’αρέσει που την έχουν δει ξαφνικά όλοι οικολόγοι, και καλά ότι κάνουν οικονομία για να προστατεύουν το περιβάλλον.

Μ’αρέσει που λένε ότι θα ξαναγυρίσουμε στη δραχμή, γιατί επιτέλους θα ξοδέψω τις δραχμές που είχα φυλάξει για ενθύμιο και μου έσπαγαν τα νεύρα όταν δεν είχα μία και υπολόγιζα ότι αντιστοιχούν σε 60-70 ευρώ αλλά δεν τις άλλαζε πια η τράπεζα.

Μ’αρέσει που αν πω ότι δουλέυω 2 φορές τη βδομάδα με κοιτούν με συμπάθεια και μου λένε “κουράγιο”, ενώ πιο παλιά σκεφτόντουσαν ‘Ρε τον τεμπέλη’…


Μ’αρέσει που θα έχω και γω μία ιστορία πόνου και δυστυχίας να λέω στις επόμενες γενιές για το παρελθόν της χώρας,όπως εμείς ακούγαμε για χούντα και 2ο παγκόσμιο. Αλλιώς θα με πέρναγαν για πολύ φλώρο..





Καλό βράδυ..!!

Καλό μήνα..!!

Καλό ταξίδι αύριο..!!